ეროვნული სიმბოლოები (ელიას კანეტი) – ნაწილი 2

დღეს ვაგრძელებ წინა პოსტს.

აქ ელიას კანეტი ახასიათებს შვეიცარიელებს, ესპანელებს, იტალიელებს და ებრაელებს.

შვეიცარიელები. თუ არსებობს სახელმწიფო, რომლის ეროვნული მონოლითურობა არ შეიძლება სადავო გავხადოთ, ეს არის შვეიცარია. პატრიოტული გრძნობა შვეიცარიელებში უფრო ძლიერად არის განვითარებული, ვიდრე ერთ ენაზე მოლაპარაკე ერებში. ვერც ერთიანი ენის არქონამ, ვერც ქვეყნის შიდა ტერიტორიულმა დაყოფამ, ვერც სოციალური სტრუქტურების განსხვავებამ, ვერც რელიგიურმა საზღვრებმა და თვით ომებმაც კი, რომელთა ხსოვნა ჯერ კიდევ ცოცხლობს,- ვერაფერმა ვერ შეარყია შვეიცარიელთა ეროვნული თვითშეგნება და ერთიანობა… მთები – დაშორიშორებულ მწვერვალთა თხემები ქვემოთ ერთიან გიგანტურ სხეულად იკვრებიან. ეს ცოცხალი სხეული ქმნის ქვეყანას.

ესპანელები. როგორც ინგლისელი ხედავს თავის თავს კაპიტნად, ისე ხედავს ესპანელი თავის თავს მატადორად.  მაგრამ ზღვის მაგივრად ხართან შეჭიდებულ ადამიანს გარს აღტაცებული ხალხი ახვევია. მხეცი, რომელიც მან უნდა განგმიროს კეთილშობილი ხელოვნების ყველა წესის დაცვით, ლეგენდიდან მოსული ვერაგი ურჩხულია. მებრძოლი შიშმა არ უნდა შეიპყროს: აქ თავდაჭერილობა ყველაფერია. ათასობით თვალი უჭვრეტს და განსჯის მის ყოველ მცირე მოძრაობას. ეს სხვა არაფერია, თუ არა ჩვენს დრომდე შემორჩენილი რომაული არენა…

იტალიელები. იტალია შეიძლება იმის მაგალითად გამოდგეს, თუ როგორ უჭირს ერს, რომლის ლაქები დასახლებულია წარსული დიადი მოგონებებით, როგორც აჩრდილებით და დღევანდელობა არეულია ამ მოგონებებში. ამფითეატრი კარგად შემონახული ნანგრევებია, მაგრამ მის შიგნით ადამიანი მიტოვებულად და უსარგებლოდ გრძნობს თავს.  სამაგიეროდ მეორე რომს – წმინდა პეტრეს რომს – სულაც არ დაუკარგავს თავისი ადრინდელი მიმზიდველობა.

ებრაელები. არ არსებობს ხალხი, რომლის გაგება უფრო ძნელი იყოს, ვიდრე ებრაელებისა. ისინი მთელ დედამიწაზე დაიფანტნენ, როცა საკუთარი სამკვიდრო დაკარგეს. რაში გამოიხატება  მათი განსაკუთრებულობა, რა ხდის მათ ებრაელებად, რა არის ის მთავარი რამ, რაც მათ ერთმანეთთან აკავშირებს, როცა ისინი საკუთარ თავს ეუბნებიან: “მე ებრაელი ვარ!” ეს მთავარი რამ მათი ისტორიის დასაწყისს  უკავშირდება და უცნაურად მეორდება მთელი ისტორიის მანძილზე: ეს არის ეგვიპტიდან გამოსვლა. უდაბნოში წლობით მოხეტიალე ხალხის სახება იქცა ებრაელთა მასობრივ სიმბოლოდ. იგი ისეთივე ნათელი და ხელშესახები რჩებოდა, როგორიც უძველეს დროს იყო. ხალხი თავის თავს ერთად ხედავს ჯერ კიდევ მანამდის, ვიდრე დაიფანტებოდა, ხედავს თავის თავს გზაში, ხეტიალში, ამ მდგომარეობაში მყოფი იღებს იგი თავის კანონებს. მის წინაშე იკვეთება მიზანი, რომელიც მთელი მასისთვის საერთოა…

შემდგომი პოსტი მიეძღვნება ქართველებს… მათ ჯანსაღ კრიტიკას და ამავე დროს, რაღაც მომენტებში ქებასაც… ობიექტურ პოსტს იხილავთ ! ! !

Advertisements

Tags: , , , , , , , , , , , ,

3 Responses to “ეროვნული სიმბოლოები (ელიას კანეტი) – ნაწილი 2”

  1. Zurriuss Says:

    ვაუ, მაგარია!
    ესპანელები და ებრაელები განსაკუთრებით.

  2. Know-it-aLL ! Says:

    შემდეგ პოსტში ქართველების დახასიათებას შევეცდები : )

  3. Ilya Says:

    აქ ქართველებს რომ დაახასიათებ , მანდ დავწერ ჩემს აზრს 😛

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: